Merhaba,
Geçtiğimiz Pazartesi yeni yaşıma girdim. 37! Aslında annem kaç yaşıma girdiğimi kinayeli bir şekilde sorana kadar bu sayıyı gerçekten hiç düşünmemiştim. Sonra birden içime bir hüzün çöktü, yaşlanıyorum diye değil,çünkü bu hayatın akışı, doğallığı, durağanlıktan uzak olan güzel yanı…. O değil de, bugüne kadar yapmak istediklerimin kaçını gerçekleştirebildim, olmak istediğim insan mıyım, bu dünyaya hiçbir şey bırakamadan mı gideceğim, bir varmış bir yokmuş mu olacağız bir anda falan….Eskiden 40′a merdiven dayamışlara artık elini ayağını herşeyden çekmesi gereken insan gözüyle bakardım, şimdi “daha yeniyiz buralarda, ne elini ayağını çekmesi” diyorum. Şimdiye kadar hep bir koşuşturmaca idi. Hep girilecek bir sınavım, üzerinde çalışılması gereken birşeylerim vardı. Eeee, hep beklediğim o yaşanası hayat nerde kaldı? Umarım bundan sonra bol huzurla ve de sağlıkla yaşamak kısmet olur HAYATI…..
Neyse, asıl gayem yaşgünü pastamı anı olarak sayfaya koyup paylaşmaktı. Eşim sağolsun jest olarak bu pastayı yaptırıp işyerine yollamış, arkadaşlarla kesip bir güzel yedik…Eşime de teşekkürler…
